خرابات

2009-07-09T15:45:00.002+04:30

خیلی وقته چیزی ننوشتم، سال‌ها از اولین پست گذشته... انگار همین دیروز بود که برای نام وبلاگ گزینه‌های مختلف رو با «کدخدا» و «حاج مهدی» توی خوابگاه بررسی می‌کردیم. حالا سال‌ها گذشته و ما هر کدام در گوشه‌ای از دنیا مشغول روزمره‌گی خود. دلم هوای سفر کرده، یک سفر بلند که به این زودی‌ها تموم نشه. حتا تا آخر عمر!..............باید عاشق شد و رفت چه بیابان‌هایی در پیش استرهگذر خسته به شب

2007-06-10T16:13:00.000+03:30

ساحل آرامش را فانوسی به هدايت نيستآنکاه که اين دريا را آرامشی قرين شود، چشم بر افق به دنبال کوچکترين نشانی هستی که شايد ساحلی، به اميد استراحتیدر اين جستجو چونان غرق می شوی که باز رسيدن طوفانی دوباره را در نمی يابیبه ناگاه سيلی موجی از رويای آرامش بيرونت می کشد و تو سر در گم، تنها از سر ناچاری دست و پايی به نجات خويشطوفان که فرو نشيند، باز اميد رنگ می گيرد و تو چون کودکی بازيگوش درد سيلی را از

2007-03-02T02:55:00.000+03:30

ای خاکیان، ای خاکیان، یک لحظه سر بالا کنید.(داره بارون مي‌آد.)همين!!

2007-02-26T11:45:00.000+03:30

"...راستش، در تمام دنيا دليلي براي ماندن من در دفتر روزنامه پيدا نمي‌شد. آنجا کاري جز وقت تلف کردن نداشتم. آن‌قدر از اين قسمت به آن قسمت مي‌رفتم که از فرط کسالت جانم به لبم مي‌رسيد. خون خونم را مي‌خورد. جوک گوش مي‌کردم. و آن‌قدر سيگار مي‌کشيدم که سرم به دوران مي‌افتاد..."ميخائيل بولگاکفمنبع: کتابخانة زناناينجاش خيلي شبيه حال و روز منه:واقعاً هيچ دليلي واسه تو اين پروژه موندن ندارم. به مديران

2007-02-20T11:30:00.000+03:30

چند سال پيش يه شعر از زنده ياد «سيّد حسن حسيني» نوشتم که چون کاملش رو نمي‌دونستم همين طور ناقص(فقط سه مصرع) گذاشتم. اينجا.خيلي دنبالش گشتم تا بالاخره پيداش کردم:ای شکوه کهکشانها پیش چشمانت حقیرروح خنجر خورده ام را از شب مطلق بگیررشک مرغان رها در باد شد، پرواز منتا شدم در تار و پود خلعت عشقت اسیرمن همان باز بلند آوازه تاریخی اماز نشستن روی بازوی بلندت ناگزیرکوچه کوچه هفت شهر عاشقی را گشته اممثل تو

2007-02-13T19:19:00.001+03:30

خدا1 خسته شده‌ام.دو سال ِ دارم تحمل مي‌کنم، صدام هم در نمي‌آد. سخته واسه‌ات؟ د ِ يه جوابي بده!نمي‌پرسم «چرا؟» که بگي «غر مي‌زني». مي‌پرسم «چه جوري؟». ازت کم مي‌شه جواب بدي. چي مي‌گي؟ تحمّلم کمه؟ «چِرت نگو».تو که زورت مي‌رسه، هر کاري بخواي مي‌کني چه مي‌فهمي چي‌مگم. کسي تا حالا نفست رو بند آورده؟ مجبورت کرده حرفِت رو بخوري؟ و اين حرف تو گلوت گير کنه؟چي کار کنم؟ روز مرّگي داره از پا درم مي‌آره.

2007-02-12T00:10:00.000+03:30

در جهان فرمان كوروش اولين منشور بودسر به تعظيمش سراسر بابل و آشور بودسينه اسپارت را تا قلب يونان چاك كردپشت بخت النصر را سائيده و بر خاك كردما از اسلاف همان خونيم از آن ريشه ايمپاسدار نام پاك پارس تا هميشه ایمبي خيال آقاي «شاهکار بینش پژوه»! الآن چي هستيم؟

menuclasslove:-:-:nocomment--*امين

2007-02-09T22:06:00.000+03:30

نهمين روز از دهه فجر هم واقعاً به ما خوش گذشت.2 ساعت در صف بليط «اخراجي‌ها».هيچ وقت فکر نمي‌کردم مجبور شم تو صف بليط سينما اونم فيلم «ده‌نمکي» وايسم!

من اینجا بس دلم تنگ است

2007-02-06T22:15:00.000+03:30

من اینجا بس دلم تنگ است.و هر سازی که می‌بینم بد آهنگ استبیا ره توشه برداریم،قدم در راه بی‌برگشت بگذاریم،ببینیم آسمان در هر کجا آیا همین رنگ است؟

menuclasslove:-:-:nocomment--*بهرنگ

2007-02-02T11:17:00.000+03:30

دومين روز از دهه فجر واقعاً بر ما مبارک و ميمون بود.لذّت برديم‌م‌م‌م‌م!

2007-01-22T18:09:00.000+03:30

چقدر دلم براش تنگ شده! ولي اين غرور لعنتي نمي‌ذاره بهش زنگ بزنم.کاش مي‌تونستم دخالتش تو کارم رو نديده بگيرم.اينم يکي از نوشته‌هاش:من وقت واژه ها را مي گيرم نت ها وقت ياسين را. حالا چيزي در من از ياسين به جا مانده است و آن رنگ است. همه چيز تكه تكه شد و هر تكه بر جايي نشست. حالا رنگ و واژه در من مخلوط است. اين شعر براي خودم كه هر تكه رابايددر مكاني از زمان هاي گذشته بيابم.گزاره هاي منطقي از روي

menuclasslove

2007-01-07T01:25:00.000+03:30

درد بر من ريز و درمانم مکنزانکه دردِ تو ز درمان خوشتر استيه دنيا حرفه: «دردِ تو»آتش عشق تو در جان خوشتر است جان ز عشقت آتش افشان خوشتر استهر که خورد از جام عشقت قطره ایتا قيامت مست و حيران خوشتر استتا تو پيدا امدی پنهان شدمزآنکه با معشوق پنهان خوشتر استدرد عشق تو که جان ميسوزدمگر همه زهر است از جان خوشتر استدرد بر من ريز و درمانم مکنزانکه درد تو ز درمان خوشتر استهمچو شمعی در فراقت هر شبیتا سحر

2006-10-02T07:31:00.000+03:30

1-کم کم دارم به اين سبک جديد زندگي عادت مي کنم. چهل و پنج روز کار مداوم بدون تعطيلي(البته اگه يه روز رو که از شدت سرماخوردگي تو رختخواب افتاده بودم قلم بگيريم!).يه پا تهران، يه پا عسلويه، يه پام هم دليجان(شد سه تا پا؟).«بعد از اين به تلافي تمام شب‌هايي که بي دغدغه خفته‌ام، زير سر به جاي متکا سنگ خواهم گذاشت.»(تکرار دوم)2-کاش لحظه‌هايي که توي اين سه سال تلف کردم رو مي‌شد يه جور برگردونم. خيلي از

2006-09-22T16:59:00.000+03:30

کاملديگر اكنون با جوانان ناز كن با ما چرا؟'>بي وفا حالا كه من افتاده‌ام از پا چرا؟نوشدارويي و بعد از مرگ سهراب آمديسنگدل زودتر ميخواستي، حالا چرا؟عمر مارا مهلت امروز و فرداي تو نيستمن كه يك امروز مهمان توام فردا چرا؟نازنينا ما به ناز تو جواني داده ايمديگر اكنون با جوانان ناز كن با ما چرا؟وه كه با اين عمر هاي كوته بي اعتباراينهمه غافل شدن از چون مني شيدا چرا؟شور فرهادم بپرسش سر به زير افكنده بوداي

2006-09-15T21:03:00.000+03:30

معمولاً کم پيش مي‌آد يه شعر بشنوم و همه ابياتش رو يه اندازه دوست داشته باشم. توي هر شعري يه بيت هست که با بقيه از نظر زيبايي خيلي فرق داره.ولي بر حسب يه تصادف بعد از مدت‌ها مجموعه «نوا»يِ شجريان رو گوش کردم. همه شعرهاش، همه ابياتش تو اوج زيبايي بود. مخصوصاً اين شعر:غم زمانه خورم یا فراق یار کشمبه طاقتی که ندارم کدام بار کشم نه قوتی که توانم کناره جستن از اونه قدرتی که به شوخیش در کنار کشم نه

2006-08-29T14:16:00.000+03:30

بنا به افسانه ، هر چه در آبهاي اين رود بيفتد در بستر رود سنگ مي شود ، کاش مي توانستم قلبم را از سينه بيرون بکشم و در اين آب بياندازم ، بعد ديگر نه دردي هست و نه اندوهي و نه خاطره اي.کنار رود نشستم و گريستم ، به خاطر سرماي زمستان اشکها را بر چهره ام احساس مي کردم و اشکها با آب يخ زده اي مي آميخت که پيش رويم جاري بود .جايي اين رود به رود ديگر مي پيوندد بعد به رودي ديگر، تا اينکه دور از چشمها و قلب

2006-07-23T07:28:00.000+03:30

در صورت پارک کردن مقابل پل لاستيک اتوموبيل شما به طور اتوماتيک پنچر مي‌شود.

زندگي

2006-07-22T16:49:00.000+03:30

به سان رودكه در نشيب دره سر به سنگ مي‌زند،رونده باش.اميد هيچ معجزي ز مرده نيست،زنده باشچه فكر مي كنيكه بادبان شكسته زورق به گل نشسته‌اي است زندگي؟در اين خراب ريختهكه رنگ عافيت از او گريخته،به بن رسيده راه بسته‌اي است زندگي؟چه سهمناك بود سيل حادثهكه همچو اژدها دهان گشودزمين و آسمان ز هم گسيختستاره خوشه خوشه ريختو آفتاب در كبود دره‌هاي آب غرق شدهوا بد استتو با كدام باد مي‌روي؟چه ابر تيره‌اي گرفته

2006-07-15T10:30:00.000+03:30

دیگر گلایه بسباید شروع کنمدشوارتر قدم این اولین قدماین راه باور خود این راه نو شدنبا اولین گام آغاز می شودباید شروع کنممکتوب سرنوشتباید ز سر نوشت

2006-06-04T13:40:00.000+03:30

واقعاً نمي‌دونم بايد گريه کنم يا بخندم؟در هر حال 14 خرداد هيچ وقت از يادم نمي‌ره.

No ordinary love

2006-05-27T07:10:00.000+03:30

CompleteI gave you more than I could give I gave you love I gave you all that I have inside And you took my love You took my love...'>I gave you more than I could give I gave you love I gave you all that I have inside And you took my love You took my love Didn't I tell you What I believe Somebody say that A love like that won't last Didn't I give you All that I've got to give baby I gave you all

چاووشي

2006-05-19T19:05:00.000+03:30

اخوان ثالثکاملو هر سازي که مي‌بينم بد‌آهنگ است. بيا ره توشه برداريم، قدم در راه بي‌برگشت بگذاريم، ببينيم آسمان ِ «هرکجا» آيا همين رنگ است؟'>گرفته کولبار زاد ره بر دوش،فشرده چوبدست خيزران در مشت،گهي پر گوي و گه خاموش،در آن مهگون فضاي خلوت افسانگيشان راه مي‌پويند [ما هم راه خود را مي‌کنيم آغاز. ***

2006-05-13T08:01:00.000+03:30

دلتنگم آنچنان که: اگر بينمت به کامخواهم که جاودانه بنالم به دامنتشايد که جاودانه بماني کنار مناي نازنين ـ که هيچ وفا نيست با منتمشيري

خدایِ من

2006-05-12T16:38:00.000+03:30

-تا حالا شده تویِ قایق نشسته باشی و یه دفعه هوا طوفانی بشه؟+آره-و قایق غرق بشه و تو در حالی که خودت رو رویِ یه تیکه چوب انداختی توی دریا سرگردون بشی؟+آره-تویِ اون حال دلت متوجه یه کسی شده؟+آره-اون همون خداست که در همون لحظاتی که واقعاً بهش نیاز داری تنهات می ذاره.

گم کرده

2006-05-12T14:10:00.000+03:30

دور دنیا هم که چرخیده باشیباز دور خودت چرخیده ایراه دوری نخواهی رفتحتی در خواب های اب رفته اتکه تیک تاک بیداری مدامتهدیدشان می کند.می گویند دنیا کوچک شده است و استوا در آینده ای نزدیکهمسایه ی خونگرم قطب خواهد شد.نه هم سفر خوشباوردنیا هرگز کوچک نمی شودما کوچک شده ایم.آنقدر کوچک که دیگرهیچ گم کرده ای نداریم.دل خوشیم که در نیمه ی تاریک دنیاکسی ما را گم کرده استو دارد در به در دنبالمان می گرددکسی که

همدان

2006-05-11T07:00:00.000+03:30

کوه‌های سفید برف‌پوشدیگرجمعه‌ها زیبا نیستندرودهابیهوده جاری هستندبیچاره مادرمن دیگر باز ‌نمی‌گردم.(بعد از سال‌ها دلم میخواد گریه‌کنم)

2006-05-09T23:32:00.000+03:30

یادم نرود جمعه شب را، ۲۹ اسفند را که برف می‌بارید.یادم نرود دلی را که از صبح تازه‌تر بود،یادم نرود نسیم قشنگ چشم‌هایی را که به کلمه محتاج نبود. یادم نرود شما را ! کو تا شما دوباره آرام و زیبا گنجشک تنها و ترسیده مرا دانه دهید.من همین دانه‌ها را تا هزار زمستان یخ‌بندان با خود خواهم برد... یادم نمی‌رود شما را !

تنها

2006-04-29T19:11:00.000+03:30

انگار ماندگارترين واقعيت زندگی تنهايستحتی از نفس به آدم نزديک تره.شايد روزی بشه رها شد، فقط شايد...

2006-04-28T12:18:00.000+03:30

حقش بود به حرف‌هاش گوش نمی‌دادم. هیچ وقت نباید به حرف گل‌ها گوش داد. گل را فقط باید بوئید و تماشا کرد. گلِ من تمامِ اخترکم را معطر می‌کرد گیرم من بلد نبودم چه‌جوری از آن لذت ببرم.آن روزها نتوانستم چیزی بفهمم. من بایست روی کرد و کارِ او در باره‌اش قضاوت می‌کردم نه روی گفتارش... عطرآگینم می‌کرد. دلم را روشن می‌کرد. نمی‌بایست ازش بگریزم. می‌بایست به مهر و محبتی که پشتِ آن کلک‌های معصومانه‌اش پنهان

درمانده

2006-04-27T22:58:00.000+03:30

بین انتخاب ۲ راه بی‌بازگشت موندم ، هر انتخابی باعث از دست رفتن یک‌سری از چیزهای ارزشمند میشه، هیچ وقت این‌قدر درمانده نبودم . کاش هیچ‌وقت .........

چشمها را باید شست جور دیگر باید دید

2006-04-22T05:33:00.000+03:30

اخوان

2006-04-14T22:40:00.000+03:30

چون درختی در صمیم سرد و بی ابر زمستانی هر چه برگم بود و بارم بود هر چه از فر بلوغ گرم تابستان و میراث بهارم بود هر چه یاد و یادگارم بود ریخته ست چون درختی در زمستانم بی كه پندارد بهاری بود و خواهد بود دیگر اكنون هیچ مرغ پیر یا كوری در چنین عریانی انبوهم آیا لانه خواهد بست ؟ دیگر آیا زخمه های هیچ پیرایش با امید روزهای سبز آینده خواهدم این سوی و آن سو خست ؟ چون درختی اندر اقصای زمستانم

2006-03-28T18:07:00.000+03:30

آنجا که انسان مرارت از دست دادن خیالات شیرین را حس می کند عشق بسی کوتاه دیده می شود ولی در دورنمای مردمی جاودان می نماید و بالاخره قسمتی از ما را از انحطاط نجات می دهد.ثروت خستگی آور است و عقل و حکمت، نور ضعیف سردی است، امّا عشق است که با دلداری خارج از بیان دلها را گرم می کند.این گرمی در عاشقی بیشتر از معشوقی است.مرتبه عاشقی بسی بالاتر از مرتبه معشوقی است.

فال حافظ

2006-03-22T09:42:00.000+03:30

گرچه می گفت که زارت بکشم می دیدمکه نهانش نظری با من دلسوخته بود

2006-03-21T23:01:00.000+03:30

رو خار غم از دل بکن ای دوست که نوروزهنگام درخشیدن گل های امید است

2006-03-16T14:19:00.000+03:30

وظيفه نخبه‌ها اين است که خود را به جامعه تحميل کنند.آره؟

2006-03-09T23:45:00.000+03:30

امروز ترا دسترس فردا نیست و اندیشه فردات بجز سودا نیستضایع مکن این دم ار دلت شیدا نیست کاین باقی عمر را بها پیدا نیست

من و فلسفه

2006-03-09T18:43:00.000+03:30

امروز يه کاري کردم که فکر کنم بدن «ويل دورانت» توي گور لرزيد.ميز اتو شکست از وسط. واسه اينکه خم نشه چند تا کتاب گذاشتم زيرش.وقتي کارم تموم شد کتاب ها رو که بر داشتم ديدم «لذّات فلسفه» هم بود.يه نکته فلسفي ديگه:ديدم چراغ خانه همسايهتاريکي مرا روشن نمي‌کند.چشم از چراغِ دور گرفتمدر خود سراغِ نور گرفتم.......زخمي زدم به پوست تاريکيناگاه:طبل شب به صدا افتاددريافتم تهي‌ست.شاعر شنيدني‌ست، محمد علي بهمني

2006-03-05T16:14:00.000+03:30

امروز توي شرکت يکي داشت واسه يکي يه SMS مي‌خوند و از مفهوم اون دفاع مي‌کرد:... اين که آدم کسي رو دوست داشته باشه و بعد از دستش بده بهتر از اينِ که آدم اصلاً کسي رو دوست نداشته باشه...بقيه رو نمي‌دونم ولي خودم آرزو مي‌کنم که کاش هيچ وقت عاشق نشده بودم.عاشق مشويد اگر توانيدتا در غم عاشقي نمانيدپي‌نوشت:تصميم گرفته بودم از اين موضوع حرفي نزنم. ولي نتونستم. مخصوصاً امروز. تولّد يک ماهگي مرگ.

خسته ام

2006-02-07T18:58:00.000+03:30

ای تو ابريشم، تو ای مخمل تبارای تو بی مرز ، ای تو شهر بی حصارای دهان تو پر از عطر غزل ، ای زلال خانگی بر من ببارسرخی من از تو ای آتشفشان،ای غزل رنگين کمان ماندگارلحظه هايم را ببر تا پشت خواب .ای تو تکرار من ، ای آيينه دار، با تو با يد سايه را پيدا کنمبا تو بايد گم شوم ديوانه وار، تشنه بايد بود و از ديار گذشتبا توام ای حسرت هر شوره زار ، ای تو جادوی شب ميلاد عشقسبز سبزم کن در آغوش بهار،ناز من چيزی

آخرين شکلات

2006-02-06T21:26:00.000+03:30

تنهايم، تنهايِ تنهايمآزادم، آزاد از امروز و فردايماحساس سبکي مي‌کنم. مثل پر کاه. اين قدر سبک که حتي يه نسيم کوچيک هم منو تکون مي‌ده.«با باد‌ها همسفرم»پي‌نوشت۱(به خودم):همايی چون تو عاليقدر حرص استخوان تا کیدريغ آن سايه همّت که بر نا اهل افکندیپي‌نوشت۲(به اون):گهري گران‌بها را چو خزف* فکندي از دستچه‌کنم تو را که طفلي و بها نمي‌شناسي*خزف: جسم سفاليِ بي‌ارزش

2006-02-02T10:29:00.000+03:30

مرکب سودا جهانيدن چه سودچون زمام اختيار از دست رفت

2006-01-31T08:35:00.000+03:30

اينک شما ای مردمان سرزمين خورشيدچگونه اين غروب بی سحر را تاب می آوريد؟!هرچند کاسه های خالی چشمانتان بزرگترين دليل اين صبرتان است.و شما ای شنوندگان زيباترين آواهاچگونه خشمتان را فرو می بلعيد از اين خشخشه چندش آور تيغ ها بر معدود حنجره های نابريده در اين سلاخ خانه بی گريز خانه پدری؟هرچند گوشی بر سرهايتان نمی بينم.کدامينتان، بگوييد، بر اين قاتلان قلبها، عزای برادرانتان را می بخشيد؟گر چه نمی پندارم

2006-01-29T00:23:00.000+03:30

در اين سرای بی کسی، کسی به در نمی زندبه دشت پر ملال ما پرنده پر نمی زنديکی ز شب گرفتگان چراغ بر نمی کندکسی به کوچه سار شب در سحر نمی زندنشسته ام در انتظار اين غبار بی سواردريغ کز شبی چنين سپيده سر نمی زندگذرگهیست پر ستم که اندر او به غير غميکی صلای آشنا به رهگذر نمی زندچه چشم پاسخ است از اين دريچه های بسته اتبرو که هيچ کس صدا به گوش کر نمی زندنه سايه دارم و نه بر، بيفکنندم و سزاستوگرنه بر درخت تر

2006-01-29T00:18:00.000+03:30

معمولا تلويزيون نگاه نمی کنم، ولی امروز اتفاقی تلوزيون رو روشن کردميادم اومد که توی ماه بهمن هستيمآره داشت آهنگهای انقلابی پخش می کردتوی اون سرود يه جمله واسم خيلی جالب بودبه آنان که با قلمقوانين ظلم رابه چشم جهانيان پديدار می کنندبهاران خجسته بادداشتم فکر می کردم اون اهل قلم الان کجا هستن، توی قبرستون يا گوشه تاريک خونه و يا چقدر عقب رفتيم

2006-01-15T15:59:00.000+03:30

گاهي كه دلم به اندازه تمام غروبها مي گيرد چشمهايم را فراموش مي كنم اما دريغ كه گريه دستانم نيز مرا به تو نمي رساند من از تراكم سياه ابرها مي ترسم و هيچ كس مهربانتر از گنجشكهاي كوچك كوچه هاي كودكي ام نيست و كسي دلهره هاي بزرگ قلب كوچكم را نمي شناسد و يا كابوسهاي شبانه ام را نمي داند با اين همه ، نازنين، اين تمام واقعه نيست از دل هر كوه كوره راهي مي گذرد و هر اقيانوس به ساحلي مي رسد و شبي نيست كه

menuclasslove

2005-12-30T20:31:00.000+03:30

عيشم مدام است از لعل دلخواه کارم به کام است الحمدللهاي بخت سرکش تنگش به بر کش گه جام زر کش گه لعل دلخواهما را به رندي افسانه کردند پيران جاهل شيخان گمراهاز دست زاهد کرديم توبه و از فعل عابد استغفراللهجانا چه گويم شرح فراقت چشمي و صد نم جاني و صد آهکافر مبيناد اين غم که ديده‌ست از قامتت سرو از عارضت ماهشوق لبت برد از ياد حافظدرس شبانه ورد سحرگاه

menuclasslove

2005-12-25T17:12:00.000+03:30

نمي‌دونم تا حالا شده يه موقعي دلتون چيزي بخواد که تو مواقع عادي هميشه ازش متنفر هستين؟من که هميشه از ترافيک سنگين «همّت» کلافه مي‌شم امشب دلم مي‌خواست هيچ وقت اين اتوبان شلوغ و ترافيکش تموم نمي‌شد.

2005-12-18T20:40:00.000+03:30

کم کم دارم به اين نتيجه مي رسم که ساحل آرامشي که عده زيادي روش نشستن «مرگ»ِ.ديگه از دست و پا زدن تو اين درياي متلاطم خسته شدم.

2005-12-17T00:32:00.000+03:30

خدايا شکر!اين دفعه به خاطر بارونت.

2005-12-09T00:49:00.000+03:30

به سر بالای رسیدن بهتر از به دوراهیِ رسیدن است!!joker

2005-12-08T22:03:00.000+03:30

سلام دوستانخستگی رو چطور ميشه در کرد ؟اگه کسی ميدونه به من بگهفعلا

آخرین پک

2005-12-07T22:03:00.000+03:30

نخ به نخ در اين دو امدادي سيگار هر چه تمام ات مي كنم، _ققنوس وار_ پك آخري در كار نيست. مي دوزي لب به لب خاموش مي شوم روشني ات را...

2005-11-28T21:31:00.000+03:30

نمي‌دونم چرا هر شب فکر مي‌کنم که اين آخرين شبه!بد جوري کلافه م.اين ترديد لعنتي هم ول کن نيست.کاش حق انتخابي نداشتم. اين جوري از اين ترديد هم خلاص مي شدم.دل من يه رو ز به دريا زد و رفت پشت پا به رسم دنيا زد و رفت پاشنه کفش فرار ور کشيدآستين همت بالا زد و رفت يه دفه بچه شد و تنگ غروبسنگ توي شيشه فردا زد و رفت حيووني تازگي آدم شده بودبه سرش هواي حوا زد و رفت دفتر گذشته ها رو پاره کرد نامه فردا ها رو

2005-11-24T16:17:00.000+03:30

پاییز هیچ حرف تازه‌ای برای گفتن نداردبا این همهاز منبر بلند بادبالا که می‌روددرخت‌ها چه زود به گریه می‌افتند!!

آميز ژوکر

2005-11-15T15:55:00.000+03:30

بالاخره دبير کلّ «حزب اعتماد ملّي» هم تعيين شد. فقط من نمي‌دونم چرا همه جا مي‌نويسن «کرّوبي» و 52 يارش!شايد مي‌خوان بگن يه دست «ورق»اند و کرّوبي هم «ژوکر» ِشونِ. البتّه ژوکر بودن هم بهش مي‌آد، فقط چند تا زنگوله کوچيک کم داره!

menuclasssad

2005-11-10T11:18:00.000+03:30

متن زير گزارشي است نوشته سهيل آصفي از سايت روز در بزرگ‌داشت مردي که مي‌گفت:"قلدري و استبداد مثل زالو تا شکمش از خون مظلومان و بيگناهان پر نشود از حرکت نخواهد افتاد، اصلاح وطن محتاج به قرباني است، من به سهم خود براي قرباني شدن هميشه آماده بوده ام."کاملسکانس يکيک هزار و دويست و نود و نه خورشيدي در شهر نايين، در خانواده اي روحاني بر خشت اين جهان افتاد. تحصيلات قديم را نزد پدرش آيت الله سيد علي محمد

گاهي دلم براي خودم تنگ مي‌شود

2005-11-08T08:56:00.000+03:30

محمد خاتمی، رئيس جمهور سابق ايران، در ميان طرفداران خود در مراسم نماز عيد فطر در تهرانعکس و خبر از سايت بي‌بي‌سي

2005-11-07T20:26:00.000+03:30

وقتی کوچولو بودم پشت پنجره می نشستم و غرق تماشای برخورد قطرات باران با شیشه می شدم.بعد از سالهای سال وقتی کناره پنجره نشسته بودم و بارون به شیشه میزد یک لحظه همون احساس ۱۶ سال پیش رو داشتم. همون بچه‌ی بی غم و غصه . بابام اینگار اصلا عوض نمیشه باز همون جمله ۱۶ سال پیش رو گفت اما با صدای خیلی پیرتر، گفت کناره پنجره نشین خطرناکه، رعد و برق میزنه!!وقتی که تنگ غروب بارون به شيشه مي‌زنه!همه غصه های

باز هم

2005-11-04T21:30:00.000+03:30

نمیدونم چرا هميشه داستان خلاف انتظار آدم پيش می ره.خستگی آدم هم که روز به روز بيشتر می شه.ديگه مثل قبل نيستم، واقعا حس می کنم که پير شدم.هنوز هم نمی دونم از زندگی چی می خوام.روز به روز هم که بدتر و سر در گم تر می شم.چيزهای ساده ای رو هم که می خوام هيچ وقت اونطور پيش نمی رن، حتی اگر خيلی ساده و معمول باشند.ای کاش کمی ، فقط کمی آرامشخستگی امانم رو بريده و من ...

شبيخون

2005-11-01T10:06:00.000+03:30

برسان باده كه غم روي نمود اي ساقياين شبيخون بلا باز چه بود اي ساقيحاليا نقش دل ماست در آئينه ي جامتا چه رنگ آورد اين چرخ كبود اي ساقيديدي آن يار كه بستيم در او صد امّيدچون به خون دل ما دست گشود اي ساقيتيره شد آتش يزداني ما از دم ديوگر چه در چشم خود انداخته دود اي ساقيتشنه ي خون زمين است فلك، وين مه نوكهنه داسي است كه بس كشته درود اي ساقيمنّتي نيست اگر روز و شبي بيشم دادچه ازو كاست و برمن چه فزود

2005-10-28T17:49:00.000+03:30

وقتی که زندگی در فاصله امروز تا فردا مسیرش را تغییر می‌دهدوقتی نقشه‌هایی که کشیدی در فاصله امروز تا فردا چون حباب کوچکی می‌ترکندوقتی که چیزی که در ظاهر اهمیت داشت در فاصله امروز تا فردا بی‌اهمیت می‌شودتنها رها کردن برایت می‌ماند و دعوت به مبارزهشناخت اینکه حقیقت دگرگون می‌شود یا نه دومین قدم است در جاده رها کردن

2005-10-23T20:08:00.000+03:30

اي ستاره سه‌شنبه‌هاي انزواي منبا دو دست مهربان خود چه مي‌کنيده سوار دست‌هاي خويش راتا کدام شهر مي‌بريگاه تند و پاي‌کوبپاي بر سر چه مي‌زنيوان کبوتران سرخوش سپيد رادر درون پيرهن با چه چيز دانه مي‌دهيزلف سرکش تو آبشار نور و زندگي‌ستساق دلکش تو، آهوي دلير منرقص ساده تو در فضاي شب رهااي ستاره شبِ دراز انزواي منمرحوم دکتر حسن هنرمندي

ای جماعت چطوره احوالتون؟

2005-10-06T10:55:00.000+03:30

اين هم يه منظومه با حال از "ابوالفضل زروئی نصر آباد" که به قول ابراهيم نبوي: «از بزرگان شعر طنز امروز ايران است و آثارش برخلاف جثه اش، ظريف و زيبا و خودمانی است.»کاملقربون اون حرفاي عشق لاتي قربون اون «مخلصتم، فداتم» قربون اون «من خاك زيرپاتم»قربون اون حافظ روي تاقچهقربون حسن يوسف تو باغچهقربون مردمي كه مردم بودناهل صفا، اهل تبسم بودنقربون اون دوره تردماغي قربون اون تصنيف كوچه‌باغيقربون دوره‌اي

2005-09-29T12:34:00.000+03:30

زن : سحر چون ميروی در کام امواج کند تاب مرا هجر تو تاراجماهيگير : منم يک مرد ماهيگير ساده خدا نان مرا درآب دادهزن :تو را دريا فرو کوبيده صد بار ازين زيبای وحشی دست بر دارماهيگير :چو ميخوانندم اين امواج از دور همه عشقم همه شوقم همه شورزن :فريبش را مخورای مرد زين بيش به گردابش به طوفانش بينديشماهيگير :نميترسم نمی پرهيزم از کار به اميد تو می آيم دگر بارزن :اگر از جان نمی

2005-09-27T11:03:00.000+03:30

راستي وحيد!...؟يادته؟

پاییز۳

2005-09-19T20:27:00.000+04:30

گوی طلای گداختهبر اطلس ِ فيروزه‌گون[سراسر ِ چشم‌اندازدر رويايي زرين مي‌گذرد.]و شبح ِ آزادْگَرد ِ هَيوني يال‌افشان،که آخرين غبار ِ تابستان را کاهلانهاز جاده‌ی پُرشيببر مي‌انگيزد.و نقش ِ رمه‌ييبر مخمل ِ نخ‌نماکه به زردی مي‌نشيند.□طلاو لاجورد.طرح ِ پيلي در ابر واحساس ِ لذتي از آتش.چشم‌انداز را سراسردر آستانه‌ی خوابي سنگينرويايي زرين مي‌گذرد.احمد شاملو

پاييز۲

2005-09-14T01:34:00.000+04:30

پاييز محزونيكه در خون تو مي خواندگامي به تو نزديك و گامي دورآرام همراه تو مي آيدروزي تمام باغ راتسخير خواهد كرداي روشن آراي چراغ لالگاندر رهگذار بادبا من نمي گوييآن آهوان شاد و شنگ توسوي كدامين جوكناراني گريزان اند ؟آهشب هاي باران تو وحشتناكشبهاي باران تو بي ساحلشب هاي باران تو از ترديدو از اندوه لبريز استمن دانم و تنهايي باغيكه رستنگاه آواي هزاران بودوينكخنياگرش خاموشو آرايه اشخونابه ي برگان

پاییز

2005-09-11T12:06:00.000+04:30

دوباره پاییزی دیگر در راه است و تابستان آخرین نفسها را می کشد. پاییز، ای مسافر خاک آلوددر دامنت چه چیز نهان داری؟جز برگ های مرده و خشکیدهدیگر چه ثروتی به جهان داری؟جز غم چه می دهد به دل شاعرسنگین غروب تیره و خاموشت؟جز سردی و ملال چه می بخشدبر جان دردمند من آغوشت؟در دامن سکوت غم افزایتاندوه خفته می دهد آزارمآن آرزوی گم شده می رقصددر پرده های مبهم پندارمپاییز، ای سرود خیال انگیزپاییز، ای ترانه ی

دريا

2005-09-07T23:53:00.000+04:30

حسرت نبرم به خواب آن مرداب كآرام درون دشت شب خفته ست دريايم و نيست باكم ازطوفان دريا همه عمر خوابش آشفته ست

2005-07-06T14:04:00.000+04:30

يک نظريه می گويد از آنجا که زنان ذاتا دارای حس غمخواری هستند آمادگی بيشتری برای تشخيص درد در خود دارند که همچون زنگ خطری نسبت به وجود مشکلی جدی که ممکن است توانايی آنها در مراقبت از ديگران را مختل کند عمل می کند.بر گرفته از سايت بي‌بي‌سينه! خدايي شما باورتون ميشه؟

*

2005-07-02T20:11:00.000+04:30

عيب شيرين دهنان نيست که خون مي ريزند جرم صاحبنظران است که دل مي بندند

2005-06-20T15:42:00.000+04:30

بگذار کسي نداند که چه گونه من به جاي ِ نوازش شدن، بوسيده شدن،گزيده شده ام!

something

2005-06-14T19:27:00.000+04:30

در اين سرای بی کسی ،کسی به در نمی زندبه دشت پر ملال ما پرنده پر نمی زنديکی ز شب گرفتگان چراغ بر نمی کندکسی به کوچه سار شب در سحر نمی زندنشسته ام در انتظار اين غبار بی سواردريغ کز شبی چنين سپيده سر نمی زندگذرگهی است پر ستم که اندرو به غير غميکی صلای آشنا به رهگذر نمی زندچه چشم پاسخ است از اين دريچه های بسته اتبرو که هيچ کس ندا به گوش کر نمی زندنه سايه دارم و نه بر ، بيفکنندم و سزاستوگر نه بر درخت

شهریار و سعدی

2005-06-13T00:27:00.000+04:30

اي كه از كلك هنر نقش دل انگيز خدايي حيف باشد مه من اين همه از مهر جدايي گفته بودم جگرم خون نكني باز كجايي ْمن ندانستم از اول كه تو بي مهر و وفايي...عهد نابستن از آن به كه ببندي و نپاييْ مدعي طعنه زند در غم عشق تو زيادم وين نداند كه من از بهر غم عشق تو زادم نغمه بلبل شيراز نرفت از يادم ْدوستان عيب كنندم كه چرا دل به تو دادم...بايد اول به تو گفتن كه چنين خوب چراييْ تير را قوت پرهيز نباشد ز نشانه

2005-04-07T11:49:00.000+04:30

نيستم اينجا مقيم اي دوستان بر رهگذريک دو روزه روح غيبي آمده مهمان ماست عزم ره داريم نتوان پيش ازين کردن درنگزانکه جلاد اجل در انتظار جان ماست آن چنان خلوت که ما از جان و دل بوديم دوشجبرئيل آيد نگنجد در ميان گر جان ماست غم مخور عطار چندين از براي جسم خودزانکه بحر رحمتش در انتظار جان ماست عطّار

menuclasslove

2005-04-04T06:30:00.000+04:30

گر خاک وجودم زپس مرگ ببيزندزنگار گرفته همه پيکان تو يابندفرداي قيامت که به انصاف رسد خلقبس دست تظلم که به دامان تو يابندهر جاکه گريزد دل سودا زده‌ي منبازش به سر زلف پريشان تو يابنددهلوي

menuclasssad

2005-04-03T15:32:00.000+04:30

عشق قلب ها را به ايمان جذب می کند و صلح و آرامش به همراه می آورد.پاپ ژان پل دوّم

menuclasssad

2005-04-01T16:18:00.000+04:30

اربعين...خواهران، برادران! اكنون شهيدان مرده‌اند، و ما مرده‌ها زنده هستيم. شهيدان سخنشان را گفتند، و ما كرها مخاطبشان هستيم، آنها كه گستاخي آن‌ را داشتند كه ـ وقتي نمي‌توانستند زنده بمانند ـ مرگ را انتخاب كنند، رفتند، و ما بي‌شرمان مانديم، صدها سال است كه مانده‌ايم. و جا دارد كه دنيا بر ما بخندد كه ما ـ مظاهر ذلت و زبوني ـ بر حسين(ع) و زينب(س) ـ مظاهر حيات و عزت ـ مي‌گرييم، و اين يك ستم ديگر

menuclasslove

2005-03-30T17:00:00.000+04:30

با پاي دل قدم زدن، آنهم كنارِ توباشد كه خستگي بشود شرمسارِ تو

2005-03-25T13:51:00.000+04:30

ز کوي يار مي‌آيد نسيم باد نوروزي از اين باد ار مدد خواهي چراغ دل برافروزيچو گل گر خرده‌اي داري خدا را صرف عشرت کن که قارون را غلط‌ها داد سوداي زراندوزيز جام گل دگر بلبل چنان مست مي لعل است که زد بر چرخ فيروزه صفير تخت فيروزيبه صحرا رو که از دامن غبار غم بيفشاني به گلزار آي کز بلبل غزل گفتن بياموزيچو امکان خلود اي دل در اين فيروزه ايوان نيست مجال عيش فرصت دان به فيروزي و

2005-03-21T13:44:00.000+03:30

به عزم توبه سحر گفتم استخاره كنمبهار توبه شكن مي رسد، چه چاره كنم؟

menuclasslove

2005-03-16T12:15:00.000+03:30

من و انكارِ شراب؟ اين چه حكايت باشد؟غالباً اين قدرم عقل و كفايت باشد

داستان هاي واقعي

2005-03-15T16:54:00.000+03:30

دو نفر دارن جدول حل مي كنن:-اوّلي:پيچيده ترين عضو بدن انسان كه هنوز هيچ دستگاهي توانايي رقابت با آن را ندارد. سه حرفِ. وسط ش هم «غينِ»-دومي(بعد از كلي فكر):نمي دونم. هرچي فكر مي كنم چيزي به مغزم نمي رسه!

خیام

2005-03-13T01:31:00.000+03:30

قومی متفکرند در اندر ره دینقومی به گمان فتاده در راه یقینمی ترسم از آنکه بانگ آید روزیکی بیخبران راه نه آنست و نه این

menuclasslove

2005-03-09T16:47:00.000+03:30

ره میخانه و مسجد کدام استکه هر دو بر من مسکین حرام استنه در مسجد گذارندم که رند استنه در میخانه کین خمار خام استمیان مسجد و میخانه راهی استبجوئید ای عزیزان کین کدام استبه میخانه امامی مست خفته استنمیدانم که آن بت را چه نام استعطّار

2005-03-04T23:37:00.001+03:30

«مارکي آگريني شخص محترمي است ولي آنقدر بزرگ نيست که بتواند در موقع لزوم خودش را کوچک نشان دهد!!»يهودي سرگردان-اوژن سو

اشارت به خرابات

2005-03-03T02:24:00.000+03:30

خراباتی شدن الکی نیست . همان طوری که شبستری می گوید : خراباتی شدن از خود رهایی است خودی کفر است ور خود پارسایی استنشانی داده‌اندت از خرابات که «التوحید اسقاط الاضافات»خرابات از جهان بی‌مثالی است مقام عاشقان لاابالی استخرابات آشیان مرغ جان است خرابات آستان لامکان استخراباتی خراب اندر خراب است

menuclasslove

2005-02-27T19:29:00.000+03:30

يكي از دوستام از قولِ دوستش! تعريف مي كرد:دقيقاً اولين روزي كه رفته بوده «آمل»! با دوستش قرار مي ذاره. حالا بگين كجا؟«پشت ديوار منكرات»!!!

اصفهانی

2005-02-26T21:18:00.000+03:30

کدخدا جان اینجا هم آقای محمد اصفهانی شعر رو عوض کرده شایدم جواب دادهاصل شعر از حافظ :عاشق که شد که یار به حالش نظر نکرد ای خواجه درد نیست وگرنه طبیب هست اصفهانی میخونه: عاشق منم که یار به حالم نظر نکرد ای خواجه درد هست ولیکن طبیب نیست

2005-02-23T14:47:00.002+03:30

چند روز پيش روي يه پرده يه شعر ديدم از مولوي ولي با اندکي! تصرف:در اين خاک، در اين مزرعه پاک به جز مهر ولايت دگر هيچ نکاريم.و حالا اصل شعر:در اين خاک، در اين خاک، در اين مزرعه پاکبه جز مهر، به جز عشق دگر هيچ نکاريمتو رو خدا حيف شعر به اين قشنگي نيست؟

خرابات

2005-02-21T14:07:00.000+03:30

بر من که صبوحی زده ام خرقه حرام استای مجلسيان راه خرابات کدام است؟با چون تو حريفی به چنين جای، چنين وقت گر باده خورم، خمر بهشتی نه حرام استدردا که بپختيم در اين سوز نهانیوآنرا خبر از آتش ما نيست که خام است

menuclasssad

2005-02-16T13:54:00.000+03:30

الا... اي محرم! تو آن خشم خونين خلق خدايي که از حنجر سرخ و پاک شهيدان برون زد. تو بغض گلوي تمام ستمديدگاني که در کربلا ، نيمروزي به يکباره ترکيد. تو خون دل و ديده روزگاري که با خنجر کينه توز ستم، بر زمين ريخت . تو خون خدايي

menuclasslove

2005-02-14T14:15:00.000+03:30

تا لحظهِ عزیزِ "تو و من یکی شدن"باقی نمانده فاصله ای جز دو پیرهنروز جهانی عشق و دوستی مبارک!

2005-02-12T23:27:00.000+03:30

باز بوی باورم خاکستریستصفحه های دفترم خاکستریستپیش از اینها حال دیگر داشتمهر چه می گفتند باور داشتمدیوها زهر هلاهل خورده اندعشق ورزان مهر باطل خورده اندباز هم بحث عقیل و مرتضی ستآهن تفدیده مولا کجاستنه فقط حرفی از آهن مانده استشمع بیت المال روشن مانده استدست ها را باز در شبهای سردها کنید ای کودکان دوره گردمژدگانی ای خیابان خوابهامی رسد ته مانده بشقابهادر صفوف ایستاده بر نمازابن ملجم ها فراوانند

menuclasssad

2005-02-11T23:34:00.000+03:30

باز این چه شورش است که در خلق عالم است؟باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است؟

عصر جمعه

2005-02-05T01:39:00.000+03:30

عصر جمعه دلت گرفته باشه این آهنگ رو هم از هایده گوش کنی چی میشه !! هوای دلت ابری میشه اما بارونی نمیشه... منم آنکه برای تو میمیرم نفسم ز خیال تو میگیرد تویی آنکه بهانه ی فردایی تویی آنکه جوان سراپایی موج بی آرامم اشک بی فرجامم خسته از خویشم بی تو من میمیرم بی خبر بگذاری گر ندی بیشم چه کنم با تو اگر که مدارا نکنم چه کنم گر

menuclasslove

2005-02-04T23:58:00.000+03:30

تو را گم می کنم هر روز و پیدا می کنم هر شب و این سان خواب ها را با تو زیبا می کنم هر شب تبی این کاه را چون کوه سنگین می کند؛ آنگاه چه آتش ها که در این کوه بر پا می کنم هر شب تماشایی ست پیچ و تابِ آتش ها... خوشا بر من که پیچ و تاب آتش را تماشا می کنم هر شب چنان دستم تهی گردیده از گرمایِ دستِ تو که این یخ کرده را از بی کسی «ها» می کنم هر شب کجا دنبال مفهومی برای عشق می گردی؟ که من این واژه را

2005-02-04T15:22:00.000+03:30

عيب رندان مکن زاهد پاکيزه سرشت که گناه ديگران بر تو نخواهند نوشت من اگر نيکم وبد تو برو خود را باش هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت همه کس طالب يارند چه هوشيار وچه مست همه جا خانه عشق است چه مسجد چه کنشت سر تسليم من و خشت در ميکده ها مدعی گر نکند فهم سخن گو سر و خشت نا اميدم مکن از سابقه لطف ازل تو پس پرده چه دانی که که خوب است و که زشت نه من از پرده تقوی به در افتادم و بس پدرم نيز بهشت ابد

سوتی

2005-02-04T15:11:00.002+03:30

اول بازگشت خودمو تبریک میگم ! من و کدخدا یه هم اتاقی داشتیم که سعید سوتی بهش می گفتیم از بس که سوتی میداد . بعد از مدتها من دیشب با خونه اش تماس گرفتم من : سلام ببخشید آقا سعید تشریف دارن ؟ مخاطب : بله یه لحظه گوشی رو نگه دارید . مخاطب دوم : بله بفرمایید. من : ( که از صدای او تعجب کرده ام )‌ببخشید آقا سعید هستین شما ؟! مخاطب دوم : نه سعید که خودش گوشی رو برداشت و داد به من من : !! نتیجه گیری :

خرابات

menuclasslove:-:-:nocomment*-*-*امين

من اینجا بس دلم تنگ است

menuclasslove:-:-:nocomment*-*-*بهرنگ

menuclasslove

زندگي

No ordinary love

چاووشي

خدایِ من

گم کرده

همدان

تنها

درمانده

چشمها را باید شست جور دیگر باید دید

اخوان

فال حافظ

من و فلسفه

خسته ام

آخرين شکلات

menuclasslove

menuclasslove

آخرین پک

آميز ژوکر

menuclasssad

گاهي دلم براي خودم تنگ مي‌شود

باز هم

شبيخون

ای جماعت چطوره احوالتون؟

پاییز۳

پاييز۲

پاییز

دريا

*

something

شهریار و سعدی

menuclasslove

menuclasssad

menuclasssad

menuclasslove

menuclasslove

داستان هاي واقعي

خیام

menuclasslove

اشارت به خرابات

menuclasslove

اصفهانی

خرابات

menuclasssad

menuclasslove

menuclasssad

عصر جمعه

menuclasslove

سوتی

menuclasslove:-:-:nocomment--*امين

menuclasslove:-:-:nocomment--*بهرنگ